Hamileliğimin son aylarını pozitif doğum konulu kitaplar okuyarak, nefes egzersizleri, meditasyon ve pervis egzersizleri yaparak geçirdim. Bir şeyi çok istediğim zaman ona ulaşmak için takıntı derecesinde çaba gösteririm. Vajinal doğum yapmak bebeğimin ilk anlarını görmek en büyük hayalimdi. Hamileliğim sorunsuz geçti fakat son haftalar çok ağrılarım oldu. Geceleri neredeyse hiç uyumuyordum. Sürekli wc ziyareti ve ağrılarımı dindirmek için evde sabaha kadar yürüyüş yapıyordum. Yatakta bir taraftan diğerine dönerken çığlık atarak ağlıyordum. Bir çok anne adayı gibi bebeğim doğsun artık sabırsızlığı bende hiç olmadı. Havanın aşırı soğuk ve karlı olması yürüyüş yapmama engel oldu. Evde bunaldım, bunaldım, bunaldım… Çok sıkıldığım bir gün gebeliğimin 40+3.günü manikür-pedikür için 2 dk lık yürüyüş mesafesindeki kuaförüme gittim. Kapıdan çıkarken ilk sancım geldi ciddiye almadım sonra kuaförden içeri girdim yine sancı geldi. Doğum sancısının nasıl bir şey olduğunu bilmediğim için emin olamadım. Belimden saplanıp kasıklarıma inen nefesimi kesen 45sn lik ağrılardı. Manikürüm yapılırken ağrılar sık değildi pediküre geçtiğimizde ağrılarımın 10 dk da 2 ye yükseldiğini farkettim ve eşimi aradım. Eşim panik halinde beylikdüzünden tarabyaya yarım saatte geldi, kuaföre geldiğinde yüzü bembeyazı ve ben hala pedikür yaptırıyordum. :) O ağrılar içinde pedikürümü tamamlattım. Hemen ailemizi evden alıp hastaneye gittik çünkü ağrılarım doktorumun dediği gibi 10dk 3’e yükselmişti.

doğum-hikayesi-2017

Kendimi hiç bu kadar hantal ve şiş hissettiğim bir dönem olmadı. Tam 23 kilo aldım. 23… (Hastahaneden eve geldiğimde tam 14 kilo vermiştim.)  Ödemden ayaklarımı yere bastığımda ayaklarımın altı acıyordu. Hastaneye gittiğimde sadece 1 cm açılmam olmuş. Doğum için 10 cm açılma gerekliydi ve tüm kitaplar 1 cm açılmanın 1 buçuk saatte olacağını yazıyordu. Yani bu ağrıları 15 saat falan çekecektim. Öncelikle NTS denen cihaza asla bağlanmak istemediğimi belirttim, bağlamadılar. Damar yolu açılmamasını ve doğal olmayan hiçbir tıbbi müdahaleyi istemediğimi söyledi. Mesela kesenin patlatılması ya da epidural… Hamileliğim boyunca yaptığım egzersizleri yapmaya başladım. Yürüdüm, duş aldım. Tüm arkadaşlarım hastaneye koşarak geldiler. Hastane odamda sadece eşimin olmasını istedim. Eşimle birlikte nefes egzersizleri ve doğumda rahatlatan masajları çalışmıştık. Bunlar ben de çok çok işe yaradı fakat çok fazla acı çektim. Hele 8 cm sonrası gelen ıkınma isteğine karşı koymak ölümdü. Doktorum asla ama asla ıkınma dedi. Hani tuvaleti gelir de tutman gerekiyor onun 1000 katı… Ikınma isteği mide bulantısı da yapıyordu. 10 cm açılma olmadan ıkınmak rahim ağzını şişiriyor ve bebeğin doğmasına engel oluyor.  Saat 17:00’de hastaneye giriş yaptık. 22:00’de 10cm açılmam tamamlanmıştı. 5 saatte açılmanın olması gerçekten iyiydi. Doğumunda kolay ve hızlı olacağını düşünüyordum. Canım doktorum Herman İşçi artık doğumhaneye inelim dedi.

pozitif-doğum-hikayesi

Doktorum, ebe, eşim ve ben yürüyerek doğumhaneye indik. Doğumhanede yatağa yatmak istemediğimi söyledim ve doktorum yere çarşaf serdi. Ikındım, ıkındım, ıkındım… Kemiklerimin kırıldığını hissettim ve çatır çıtır seslerini duydum. Kızım pervis kemiğe takıldı. Saat 00:10’a kadar 2 saat ıkındım. Doktorum genetik yapı olarak bu bebeği doğuramayacağıma kadar verdi ve sezaryen kararı aldı. Bu kararı çok zor verdi eminim benim kadar üzüldü… Sezaryene almaması için doktoruma yalvardım ama bebeğin hayatı tehlikeye giriyordu. (Ki neredeyse tüm kadınlar o anlarda sezaryene alınmak için yalvarıyor) Saat 00:35’te kızım Daria Oya genel anesteziyle dünyaya geldi. Doğum o kadar doğal ve vahşi bir duygu ki yaradışılın sırrını keşfetme yolcuğu gibiydi. Doğumun sabahında hastanede benimle olan arkadaşlarım evlerine dinlemeye gittiler. Onlarda mental olarak benim kadar acı çektiler. Sabah bana söyledikleri ‘serap bu nasıl bir şeydi, biz ne yaşadık böyle’ Tarif edilemez acının arkasından gelen mucize. Kendine en vahşi en çirkin ama en güçlü hissettiğim anlar.

 

Bazı şeyler kader… Ne kadar istesen de olmuyor. Kızım böyle dünyaya gelmeyi tercih etti. Bebeğim hiçbir kimyasala maruz kalmasın her şey doğal olsun diye epidrul anestezi bile almazken genel anesteziyle doğum yaptım.

doğum-hikayesi

Vajinal doğum yapamadığım için 3 gün ağladım. Kızıma ilk sözüm ‘seninle böyle karşılaşmak istemiyordum’ oldu… Ailem ve arkadaşlarım sürekli mutluluktan ağladı. :)

bebek

Hoşgeldin kızım, Hoşgeldin Daria… Hayatım onunla bambaşka boyuta geçti. Artık ben yok biz var.

seraplamoda-bebek

serap-kucuk__